Volg ons:
RSS
Follow by Email
Twitter

Feeling hot hot hot 

Het belooft de komende dagen nog een schoon zomertje te worden. Heerlijke temperaturen, misschien hier en daar een terrasje of een feestje… ‘t Wordt dus plezant.
Eigen aan dat mooie zomerweertje zijn de losse bloesjes en de luchtige kleedjes.
Alleen, dat laatste,die luchtige kleedjes, zijn niet voor iedereen zo’n big party.
Voor vele vrouwen is de zomer net het seizoen, waar ze met heel gemengde gevoelens doorgaan. Het is het seizoen bij uitstek wat betreft schaarste. Schaars in de zin van tekorten, niet talrijk en maar ook schaars als  een beetje korter en beetje bloter, minder om het lijf.

 

En voor velen wringt daar het schoentje. Ik lees vaak in mails of hoor vaak de woorden: “ ik durf dat niet “.  Mensen die geen rokjes durven dragen, wegens benen te wit, te dik, te lelijk, te mannelijk. Topjes zijn uit den boze wegens complexen over de armen ( alles gaat goed van de pols, tot de ellenboog, maar het stukje erboven, verfoeien we ). Een decolleté is een no go, want de borsten zijn te klein of te groot of staan te ver uit elkaar. Issues met verticale en horizontale strepen, een buik die aftekent soit, je kent het wel.
Spijtig, maar waarom doen we dat constant? Ik kom er nog op terug  
 
Hoezo“ ik durf dat niet “?

Voor diegene die menen dat ik zelf alles, durf als het om kledij, uiterlijk en zelfbeeld gaat, niks is minder waar hoor. Het is binnen Cachet zelfs zo dat ik altijd een heel klein beetje van mijn adem beroofd word als iemand net de moed heeft gehad te uiten iets niet te durven. 
 Zo herinneren jullie misschien de post/ blog over geel? Met de daarbij passende foto in de gele jurk? Wel ik durf die jurk niet meer dragen. Om één of andere reden voel ik mij een olifant in die jurk. Ondanks alle complimenten. Een groot verschil met vroeger, is dat ik veerkrachtiger ben. Ik ben vindingrijker en sterker in het oplossen van mijn “ probleem “ daarover.
Zij die Cachet volgen op Instagram, zagen in het verhaal, dé creatieve oplossing 😉
( zij die Cachet niet volgen: ik heb het idee over de gele jurk naast me neergelegd en ben voor een tijgerprint gegaan die dag ) .

Zo had ik onlangs een gesprek met een dame die aan het begin stond van haar chemokuur. Of zij de haren wel of niet zal verliezen, is nog maar de vraag. We overliepen samen de opties van pruiken, tot haarbanden en mutsjes. Al snel bleek de meest krachtige emotie SCHAAMTE tussen ons gesprek in te komen staan. De schaamte probeert je als een duiveltje op te schouder constant toe te fluisteren: ” niet doen “,  ” wat gaat de ander denken” ” wat gaat de ander zeggen “. Helaas geven we onbewust constant toe aan “den duvel”, door mee te gaan in die gedachte. Alsof er opties zijn voor de buitenwereld te verbergen dat je kanker hebt, of dat je biologisch al 40 jaar een man bent en je toch als vrouw wil uiten. Alsof er keuze is je slanker te laten lijken dan je echt bent, omdat een getal niet overeenkomt met wat een ” norm” je voorschrijft? Alsof littekens na een ongeval plots de vijand zijn maar ze toch op jouw lichaam staan. Dat is wat schaamte constant met ons doet!  Ze geeft ons een vreemd gevoel, dwingt ons liever niet over kwesties te spreken. Ze doet ons een buitenstaander voelen, in ons eigen leven dan nog wel. Soit, ik heb het nu, gezien mijn job over uiterlijke schaamte. Maar het kan verder gaan.  Denk maar aan het eeuwige ja- knikken en géén neen durven zeggen, uit schrik om afgewezen te worden. 

Ik ben er echt van overtuigd dat creativiteit ruimte geeft om met schaamte om te gaan. Ik gebruik het privé en in Cachet. Het leert je te proberen stoppen jezelf met anderen te vergelijken. Creativiteit is je laten inspireren.
 Zo wil ik me bijvoorbeeld opgeven voor een cursus inzake verdieping make- up. Ik weet wat, alleen heb ik nog niet exact gevonden wat ik zoek, qua flexibiliteit. De reden waarom ik die cursus of workshop wil volgen, is omdat ik er al heel lang van droom en waar ik eigenlijk zelf wel een beetje schrik voor heb. Zal ik het kunnen? Ook al inspireert het mij ?  Hetzelfde geldt voor zij die hier een make-up workshop komen volgen en aangeven:” ik kan dat niet, ik durf dat niet “. Of “ ik ben niet goed met make- up hoor “.
Dan denk ik, durf maar kwetsbaar en onervaren en vooral imperfect zijn.  Het leuke is, dat ik op voorhand weet, dat zij die zich als de meest onhandige kluns hebben geprofileerd, er de leukste ervaring hebben opzitten.  Waarom durven we een bepaald kledingstuk niet dragen of iets nieuws of anders uitproberen?
Wel,  ik zei dus, inspireren …. . Ik ben verzot op me laten inspireren en anderen inspireren. Door geuren, kleuren, woorden, smaken, beelden. Minder door “mensen” (Ik laat me graag inspireren door wat ze doen en waarmee ze bezig zijn, maar niet door de mens op zich.) omdat en nu zijn we er … we vaak in de valkuil van de vergelijking stappen.

Inspireren staat niet gelijk aan vergelijken
Wij vrouwen durven al eens een vergelijkingske doen. Ze is : “ knapper, slimmer, succesvoller, betere moeder, fitter, slanker, handiger …. ( vul maar aan ) . Mannen ook, al is het bij hén een nog groter taboe. 
Het gevaar met vergelijken is dat het al héél snel leidt tot “aanpassen , uitblinken en uiteindelijk overtreffen“. Waarbij het dus niet meer draait om jezelf zijn.

Hoppa! Daar is het

Ik ga niet beweren dat make-up en kleur dé oplossing is om schaamte vaarwel te zeggen en je plots zomaar lekker in jouw vel te voelen. Het draagt wel bij. Afgelopen week vroeg me iemand: ” wat doe je dan allemaal met Cachet”? Ik kaderde kort hoe en wat. Toen ik aanhaalde samen te werken met  Groepspraktijk De Mens, haakte iemand heel spontaan in met de uitspraak: ” ja eigenlijk is make-up pure zelfzorg “. Het deed mij iets om dat uit de mond van iemand anders te horen. En ja het is zelfzorg, absoluut. Alleen weet ik intussen ook dat wie echt wil groeien op persoonlijk vlak, er ook hard moet voor werken. Ik rondde vorige week, een traject af met een klant. 4 maanden kwam ze langs.Toen we elkaar ontmoetten, zat voor mij een intelligente en knappe vrouw. Maar, ze zat verstopt. Verstopt onder verantwoordelijkheden binnen moederschap, huwelijk, leidinggevende. Verstopt te menen dat ze enkel een functioneel iets was. Ze was onzichtbaar voor zichzelf en bijgevolg ook voor de buitenwereld. 

Héél geleidelijk aan hebben we die schone madam in haar naar buiten gebracht. Soit, dat heeft ze zelf gedaan, wij hebben haar enkel de handvaten gegevens en ze is ervoor gegaan en ik weet 100% zeker dat dat voor haar niet altijd evident was.Bij het afscheid nemen heb ik haar 3 dikke zoenen gegeven, haar gigantisch bedankt voor haar vertrouwen. Ik deed de deur dicht en er overviel mij toch een klein gevoel van geluk en ik dacht, dju, ik vergat te zeggen: ” GENIET ER NU MAAR VAN “

 

Volg ons:
RSS
Follow by Email
Twitter

getuigenisKLEUR

imagoadviesimagocoachingkleuradviesmake up heusden destelbergenmake up workshopmake-up destelbergen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *